خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

 

خوش است خلوت اگریاریارمن باشد             نه من بسوزم واوشمع انجمن باشد

من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم              که گاه گاه براودست اهرمن باشد

روا مدار خدایا که در حریم وصال               رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد

همای گو مفکن سایه شرف هرگز               درآن دیارکه طوطی کم از زغن باشد

بیان شوق چه حاجت که سوزآتش دل            توان شناخت زسوزی که در سخن باشد

هوای کوی تو از سر نمی‌رود آری                غریب را دل سرگشته با وطن باشد

به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ          چو غنچه پیش تواش مهر بر دهن باشد

/ 0 نظر / 143 بازدید